<<terug |lijst| verder>>
Poezie
 


Mijn broeder in touw

Ik hoop zo'n rommel nooit terug te zien.
Ik mag nog niet terug. Rijks-overheid en
provinciale schenen te strijden
bij het besturen. Een dag of tien
dat water wast: overlast, mijn vee verdronken,
mijn hoofd dol van het landschap, want wat staat
daar als er niets dan water staat?
Mijn hemd verregend en de boot gezonken.

Net sprak Terlouw van schuld die hij ervoer.
Zakken sjouwen is me in de rug gevaren.
Zo'n dijk is veel te lek. Het hielp geen moer.

Tot mij drong door wat Deltaplannen waren.
Zo, dacht ik, zo, straks dweilt mijn broer de vloer.
Prijs Kok, zong hij, het zand zal ik bewaren.


<<terug |lijst| verder>>


Schrijverij
een onderdeel van
jemagalles.nl