<<terug |lijst| verder>>
Poezie
 


Verloochening

Mist, natte lucht en kleverig zand.
Voetstappen plakken aan de grond vast
- een pap van halfdooie sneeuw is mij
liever dan deze watten kilte.

Als jij mijn hand pakt zie ik geen gezicht.
Jouw vingers zijn niet in de mijne.
Je voorhoofd heeft geen silhouet. liever
een stiletto in mijn hart dan jouw gedachte.

Elke stap was ooit de laatste;
getuigt onhoorbaar in het grauw
gordijn: jij was hier ook.

Ik denk dat ik ga slapen.
De mist van binnen, het weeïg
waas dekt alles toe.


<<terug |lijst| verder>>


Schrijverij
een onderdeel van
jemagalles.nl