<<terug |lijst| verder>>
Poezie
 


Winterlied

Stil was het, de dag om voor hij echt begon.
Het gras niet groen maar grauw en levenloos.
De kale aarde wachtte, wacht altoos.
't Was stil, het leek of dat nooit anders kon.

Tot zacht het ruisen van de sneeuw begon.
Wat zichtbaar werd verdween, werd vormeloos.
Daarna werd alles helder. Virtuoos
weerkaatst de sneeuw het licht van de zon.

Zo is mijn kamer: stil als een gesloten boek.
Een zwakke schemerlamp belicht de hoek
maar lijkt de kleuren weg te dringen.

Tot wit papier het tafelblad beleeft.
Vraagt wat mijn ziel te zeggen heeft
en mij mijn lied voor jou laat zingen.


<<terug |lijst| verder>>


Schrijverij
een onderdeel van
jemagalles.nl